Zesde cancerversary

Opeens is het weer 1 september. Wat gaat de tijd toch ontzettend snel. 

Het is vandaag 6 jaar geleden dat kanker in mijn leven kwam. Zes jaar!?! Hoe dan? Er is zoveel gebeurd in die tijd dat zes jaar best kort lijkt. 

Dit is wel een belangrijke mijlpaal. Over drie weken ben ik vijf jaar na de behandelingen voor borstkanker. De kansen op terugkeer worden steeds kleiner en het voelt als aan de veilige kant van de streep zitten. Maar zeg nooit nooit, kanker laat zich niet voorspellen. 

In oktober staat mijn mammografie weer gepland. Ik verwacht geen bijzonderheden. Een goede scan zou mijn gevoel alleen maar bevestigen. 

Het wordt steeds meer leven met de gevolgen van kanker dan dat de kanker zelf mijn leven bepaalt. De gevolgen zijn er echter dagelijks. Het blijft uitkijken met mijn energie ook al heb ik een goede balans. De ene dag is de andere dag niet. En mijn rug is ook nog niet op normale sterkte. 

Er is nog steeds vooruitgang. En met mijn huidige balans is best goed te leven. 

Naast terugkijken kan ik ook vooruitkijken. De toekomst wordt weer zonniger. Wie had dat de afgelopen jaren bij mij verwacht? 

Ik blijf bij deze dag stilstaan. Uiteraard met een lekker gebakje. Vier de leuke dingen zolang het kan. Want dat heb ik wel geleerd, het leuke van het leven kan opeens over zijn.