Kanker kwartet (borstkanker her2+ / NET / LAMN / PMP)

Je hebt de laatste tijd vast wel gehoord dat er zoveel mensen leven na kanker en hun behandelingen. Zeker bij AYA's (Adolescent and Young Adults) is het percentage hoog. Dat is fantastisch nieuws. Mensen genezen of kunnen nog lang leven met een chronische of palliatieve status. Iedere keer dat ik zoiets lees, komt de gedachte in mij op 'maar hoe zit het dan met de kwaliteit van leven?'  Veel mensen, zoals ikzelf, hebben nog een aardig goed leven. Echter, dat is wel leven met de dagelijkse gevolgen zoals pijn, vermoeidheid, tinnitus, neuropathie, etc. De behandelingen laten hun sporen achter. Dus het is een aangepast leven. Dingen die een ander niet meteen ziet of opmerkt, maar die onze realiteit is.  Daar mag van mij nog veel meer aandacht voor komen. En daarbij hulp. Want hoe ga je met bepaalde dingen om? Hoe deel je je dagen in? Hoe kun je je eigen situatie beïnvloeden en misschien zelfs verbeteren? Daar is nog een wereld aan mogelijkheden. Misschien zijn die mogelijkhede...

Soms vind ik kanker en alle gevolgen daarvan zo ontzettend oneerlijk.  Mijn antibiotica kuur is bijna klaar. Maar in combinatie met de ontsteking en die kuur, is mijn immuunsysteem ontzettend hard aan het werk geweest. Want zonder milt kost het nu eenmaal veel meer moeite om de bacteriën op te ruimen. Daardoor ben ik nu natuurlijk ontzettend vatbaar voor virussen. Een verkoudheid erbij zou me maar zo een retourtje ziekenhuis opleveren. Dat moet ik dus echt voorkomen. Mijn gezondheid staat nu voorop.  Met als gevolg dat ik vandaag alleen ben. Weer een feestdag die niet gaat zoals gepland.  Ik zou naar familie toe. Maar daar zijn mensen verkouden en/of snotterig. Het risico dat ik daar wat van meekrijg is me te groot. Ik kies er dus heel bewust voor thuis te blijven.  Het is ook niet dat ik me niet vermaak. Ik heb net ruim 3 kilometer over de heide gewandeld, ik ga puzzelen en vanavond film kijken. En ik heb genoeg lekker eten in huis.  Maar dat ik die keuze moet ...

Als je leeft zonder milt dan weet je dat dit moment een keer gaat komen. Starten met de noodvoorraad antibiotica. Vandaag vond ik het echt nodig.  Maandag ben ik bij de tandarts geweest wegens pijnklachten. Het bleek een tandvleesontsteking te zijn. Omdat ik de klachten al een week had, heeft de ontsteking natuurlijk ook de tijd gehad. De bacteriën kunnen al verder hun weg hebben gevonden. En zonder milt worden de bacteriën slechter opgeruimd. Met als gevolg verhoging/koorts.  Na de behandeling bij de tandarts hoopte ik dat mijn temperatuur zou normaliseren. Het was steeds op het randje, maar nog niet bij de 38,5 graden. Die zag ik vandaag wel. Dat is de grens waarop ik aan de antibiotica moet.  Eerst maar bellen met de tandarts en huisarts voor overleg. Daar werd ik niet veel wijzer van. Zeker bij de huisarts voelde ik mij niet serieus genomen. Waarschijnlijk omdat het probleem op het vlak van de tandarts speelt. Terwijl er toch een melding in mijn dossier staat dat ik g...