Spanning op z'n spannendst

Deze week ben ik toch weer door een flinke dal gegaan. 

De spierspanning blijft aanwezig. Het ene moment erger dan het andere. Zeker in bed heb ik er veel last van. Omdat je dan niets meer doet, en geen afleiding hebt, is dat hetgene waar mijn brein zich op focust. Daar wordt het niet beter van. 

In de nacht van maandag op dinsdag ben ik wakker geworden van de spierspanning. Zo erg! Alle emoties kwamen er uit, het leek bijna een paniekaanval. 

Wat paracetamol en oxazepam genomen. Na een uurtje zakte de spanning wat en uiteindelijk heb ik nog wel geslapen. 

Ik was er zo klaar mee. Ik kom gelukkig meteen die ochtend bij de huisarts terecht. De cirkel moet doorbroken worden en ik moet leren om mijn lichaam tot ontspanning te laten komen. Ik heb een verwijzing naar Cesar Mensendieck gekregen. 

Op de site lees ik dat een van de therapeuten psychosomatisch gespecialiseerd is en aan EMDR doet. Ik weet niet of dat laatste nodig is, maar korte lijntjes zijn altijd fijn. 

Ik had geluk. Er viel iemand uit en daardoor kon ik vanochtend al terecht. Het was natuurlijk een intakegesprek. Al eerste tips kreeg ik mee om drie keer op een dag zo'n 10 minuten te gaan liggen om tot rust te komen en te ontspannen. Pittenzak blijven gebruiken. En de rug en schouders tegen de leuning te laten rusten. En vooral doorgaan met wat ik al doe. 

Ik ben trots op mezelf dat ik heb doorgepakt. Dit gedoe is mega frustrerend en het is hoog tijd om dit op te lossen. Nou ja, om mezelf meer tools te geven om hier mee om te gaan en het vroegtijdig op te vangen of voorkomen in de toekomst. 

Maar wat nog beter is? Ik heb de klachten mijn bezigheden niet laten dwarsbomen. Beweging en afleiding helpen ontzettend bij hoge spierspanning. Dus dinsdag ben ik gewoon zoals afgesproken met een vriend naar kasteel Cannenburgh geweest. We hebben daar 5km gewandeld. 

En dat lukt dan opeens wel. 

Het lichaam is zo gek. Deels vertrouw ik het niet. Maar aan de andere kant bouw ik nog wel steeds op en kan ik steeds een beetje meer. 

Op naar de volgende stap en meer ontspanning. 

De spierspanning is nog niet weg, maar is weer beter te behappen.