Kanker kwartet (borstkanker her2+ / NET / LAMN / PMP)

Begin van het jaar meldde ik dat ik bezig zou met afvallen. Tijd voor een update hoe dat gaat.  Ik had verwacht dat het best lastig zou worden. Mijn lichaam is veranderd na de kanker en de behandelingen. De overgang maakt afvallen ook een stuk moeilijker. Maar na 3 jaar ben ik nu denk ik postmenopauze.  Goed nieuws. Het afvallen gaat tegen verwachting in heel goed. Ik ben inmiddels 6 kilo lichter. Het wordt tijd om een schakel ertussen uit te halen van mijn horloge. En van de week merkte ik heel duidelijk dat een korte broek beduidend ruimer zit. Mijn buikomvang is ook wat afgenomen. Voor een ander niet te zien, maar ik merk het wel.  Mijn diëtist is ook heel tevreden. Dat traject heb ik inmiddels afgerond.  Aan dieten doe ik niet. Dat is op de lange termijn niet vol te houden. Ik heb mijn eetgewoontes aangepast. Daarbij let ik op het aantal calorieën dat ik binnen krijg. Zolang ik net onder het aantal blijft dat ik op een dag nodig heb, val ik langzaam doch gestaag ...

Deze week ben ik toch weer door een flinke dal gegaan.  De spierspanning blijft aanwezig. Het ene moment erger dan het andere. Zeker in bed heb ik er veel last van. Omdat je dan niets meer doet, en geen afleiding hebt, is dat hetgene waar mijn brein zich op focust. Daar wordt het niet beter van.  In de nacht van maandag op dinsdag ben ik wakker geworden van de spierspanning. Zo erg! Alle emoties kwamen er uit, het leek bijna een paniekaanval.  Wat paracetamol en oxazepam genomen. Na een uurtje zakte de spanning wat en uiteindelijk heb ik nog wel geslapen.  Ik was er zo klaar mee. Ik kom gelukkig meteen die ochtend bij de huisarts terecht. De cirkel moet doorbroken worden en ik moet leren om mijn lichaam tot ontspanning te laten komen. Ik heb een verwijzing naar Cesar Mensendieck gekregen.  Op de site lees ik dat een van de therapeuten psychosomatisch gespecialiseerd is en aan EMDR doet. Ik weet niet of dat laatste nodig is, maar korte lijntjes zijn altijd fijn....