Met mijn rug tegen de muur
Tijdens mijn vakantie verdwenen de rugklachten, mede dankzij een oxazepammetje iedere nacht. Een paar dagen na thuiskomst kwamen ze al weer terug. De ene dag wat erger dan de andere, vaak net genoeg aanwezig om het flink irritant te maken. Laatst had ik weer een afspraak met mijn therapeut (Mensendieck). Daar zijn de woorden gevallen die ik ergens al wel wist. Mijn rugklachten zijn chronisch. Wat niet inhoudt dat het niet meer over zal gaan, maar serieus hardnekkig is. En het zou me helpen als ik dit leer te accepteren. Dit doet meer met me dan ik had verwacht. Vooral het oneerlijke aspect blijft hangen. Het klopt wel dat als ik er mentaal niet meer zo tegen vecht en de aandacht op vestig, dat het beter gaat. Maar hoe doe je dat als je rug stijf en stram voelt, ook als je zit of ligt? Die cirkel doorbreken is ontzettend lastig. Leren accepteren dat je dagelijks pijn hebt is moeilijk. Zeker als je weet dat het ook anders kan. Afleiding helpt enorm, maar dat werkt ...